خدايا جسمم، روحم، تمام وجودم، همه هست و نيستم ازتوست

خدايا  می دانم كه تو از همه انس گيرنده تری

اگر تنهايی و غربت به وحشتم اندازد ياد تو آرامش دهنده تر است

دنيا سرمنزل ناآرامی هاست

جايگاه ديدار كردن ها و جدايی هاست

چاره انديشی های آن ناتوان كننده است

پس خدايا خودت مرا به آرامش برسان

جانم را به آنچه مايه رستگاری من است هدايت كن

و كمك كن در منزلگاه امن با آرامش قدم بگذارم

كه اين آرامش حقيقی و هميشگی است

یکدیگر را دوست بدارید اما از عشق زنجیر مسازید.

بگذارید عشق همچون دریایی مواج میان ساحل های جانتان در تموج و اهتزاز باشد.

جامهای یکدیگر را پر کنید اما از یک جام منوشید.

از نان خود به یکدیگر هدیه دهید اما هر دو از یک قرص نان تناول مکنید.

به شادمانی با هم برقصید و اواز بخوانید اما بگذارید هر یک برای خود تنها باشد.

همچون سیمهای عود که هر یک در مقام خود تنها است اما همه با هم به یک اهنگ می ترنمند

دلهایتان را به هم بسپارید اما به اسارت یکدیگر ندهید

زیرا تنها دست زندگی است که می تواند دلهای شما را در خود نگاه دارد

در کنار هم باستید اما نه بسیار نزدیک:

از انکه ستون های معبد به جدایی بار بهتر کشند

وبلوط و سرو در سایه هم به کمال رویش نرسند

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

         جان بی تو به سر آمد وقت است که باز آیی

                         شايد اين جمعه بيايد، شايد...

"زیر باران گریه کردم بلکه باران شوید از جانم گناهم."

عشق یعنی مستی و دیوانگی                      عشق یعنی با جهان بیگانگی عشق یعنی شب نخفتن تا سحر                   عشق یعنی سجده با چشمان تر عشق یعنی سر به دار آویختن                    عشق یعنی اشک حسرت ریختن عشق یعنی در جهان رسوا شدن                 عشق یعنی مست و بی پروا شدن عشق یعنی سوختن یا ساختن                    عشق یعنی زندگی را باختن عشق یعنی انتظار و انتظار                       عشق یعنی هرچه بینی عکس یار عشق یعنی دیده بر در دوختن                    عشق یعنی در فراقش سوختن عشق یعنی لحظه های التهاب                   عشق یعنی لحظه های ناب ناب  عشق یعنی سوز نی ، آه شبان                  عشق یعنی معنی رنگین کمان عشق یعنی شاعری دل سوخته                  عشق یعنی آتشی افروخته عشق یعنی با گلی گفتن سخن                    عشق یعنی خون لاله بر چمن عشق یعنی شعله بر خرمن زدن                 عشق یعنی رسم دل بر هم زدن عشق یعنی یک تیمّم، یک نماز                  عشق یعنی عالمی راز و نیاز  عشق یعنی با پرستو پر زدن                     عشق یعنی آب بر آذر زدن عشق یعنی بیستون کندن به دست               عشق یعنی زاهد اما بُـت پرست عشق یعنی همچو من شیدا شدن                عشق یعنی قطره و دریا شدن عشق یعنی یک شقایق غرق خون              عشق یعنی درد و محنت در درون

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 10:4  توسط Y:S |  یک نظر

تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم

تو را به خاطر عطر نان گرم

برای برفی که آب می شود دوست می دارم

تو را برای دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام دوست می دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

برای اشکی که خشک شد و هیچ وقت نریخت

لبخندی که محو شد و هیچ گاه نشکفت دوست می دارم

تو را به خاطر خاطره ها دوست می دارم

برای پشت کردن به آرزوهای محال

به خاطر نابودی توهم و خیال دوست می دارم

تو را برای دوست داشتن دوست می دارم

تو را به خاطر دود لاله های وحشی

به خاطر گونه ی زرین آفتاب گردان

برای بنفشیه بنفشه ها دوست می دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که ندیده ام دوست می دارم

تو را برای لبخند تلخ لحظه ها

پرواز شیرین خا طره ها دوست می دارم

تورا به اندازه ی همه ی کسانی که نخواهم دید دوست می دارم

اندازه قطرات باران ، اندازه ی ستاره های آسمان دوست می دارم

تو را به اندازه خودت ، اندازه آن قلب پاکت دوست می دارم

تو را برای دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه ی کسانی که نمی شناخته ام ...دوست می دارم

تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام ...دوست می دارم

برای خاطر عطر نان گرم و برفی که آب می شود و برای نخستین گناه

تو را به خاطر دوست داشتن...دوست می دارم

تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم...دوست می دارم

تنها آرزوم اينه

قدر منو بدوني

مثل دستاي جدا

كه با هم ميشن دو تا

هميشه با من بموني

گفتند ستاره را نمی توان چید ... و آنان که باور کردند... برای چیدن ستاره ... حتی دستی دراز نکردند... اما باور کن ... که من به سوی زیباترین و دورترین ستاره... دست دراز کردم... و هر چند دستانم تهی ماند ... اما چشمانم لبریز ستاره شد ...

هفت چيز انسان را از پاي در مي آورد و هلاك ميسازد:

1-سياست بدون شرف

2- لذت بدون وجدان

 ۳- پول بدون كار

۴-شناخت بدون ارزشها

۵- تجارت بدون اخلاق

۶- دانش بدون انسانيت

7- عبادت بدون فداكاري

+اگر احساس رنج کردی، بی حکمت نیست، چیزی در دلت هست که باید بسوزد تا تو پاک شوی. 

+هر که منظور خود از غیر خدا می طلبد،او گدایی است که حاجت ز گدا می طلبد. 

+دنیا سه اصل دارد:1)خاطرات 2)غم 3)عشق. با اولی زندگی کن،دومی را به خاطر سومی تحمل کن.

 +همیشه به اندازه آرزو هایت تلاش کن ویا به اندازه تلاشت آرزو کن. 

+از افرادی که سعی دارند آرزوهای شما را بی اهمیت جلوه دهند دوری کنید.انسان های کوچک همیشه همین کار را می کنند اما انسان های بزرگ می توانند این حس را به شما منتقل کنندکه، شما هم می توانید بزرگ باشید.

اگر از پايان گرفتن غم هايت نا اميد شده اي ، به خاطر بياور زيباترين صبحي كه تا به حال تجربه  كرده اي مديون صبرت در برابر سياهترين شبي هستي كه هيچ دليلي براي تمام شدن نمي ديد

هميشه دليل شادي كسي باش نه قسمتي از شادي او، و هميشه قسمتي از غم هاي كسي باش نه دليل او

شده كه تا حالا اونقدر دلت به درد اومده باشه كه ندوني كه چيكار بايد بكني؟

تا حالا شده كه دلت بخواد داد بزني طوري كه صدات تا هفت آسمون بره؟

تا حالا شده كه بغض كني و نداني كه چرا و براي چي دلت اين طور گرفته؟

تا حالا شده كه از همه چيز و همه كس دلت بگيره و حس كني آخر خط هستي؟

تا حالا برات پيش اومده كه بخواي گريه كني اما شانه‌اي را براي ريختن اشكات پيدا نكني؟

شده كه كسي و پيدا نكني تا براش درد و دل كني و احساس كني اون لحظه تنهاتريني؟

اگه شده كه مي‌دونم شده... به ياد داشته باش هميشه يكي هست و توي كوچه باغ‌هاي دلتنگي‌ هرگز تنها نيستي...!

فصل دلتنگی است .

امشب ، خاطری آشفته را

جای دل ، پیمانه ای لبریز تنهایی

میان سینه دارم

درد بی دردیست ، امشب

دامن جانم گرفته

ناز کمتر کن بیا ای درد !

در چشمم نشین

ای فسونگر رهنورد کوره راه انتظار !

ای شکوه قامت سبز بهار !

ای تبسم واژه (( تلواسه )) !

ای همرنگ دوست !

آشنایم کن به غربت

آشنایم کن به حسرت ،

   بیقرارم ، بیقرارم ، بیقرارم .....بیقرار

آنان که می گویند زمان

قلب شکسته

را درمان می کند ،

لیکن زمان متوقف شده !!!!!!!!

فرق نمیکنه برکه آب کوچکی باشی یا دریای بیکران...زلال که باشی آسمان درتوست

مي انديشم و مي انديشم.......

به تنهايي سادگي ام.....

به سادگي بي بهانه تنهاييهايم .......

و به يکتايي عشقي که در دل دارمش..........

به قرمز اشتياق جسم سردم......

شانه هایت چه غریبانه می لرزد از ترس جدايی بود ....

 و پرنده های غریب آرزوهایمان چه آزادانه پر گشودند به سوی دستانت

چه غریب در پشت پنجره های غربت صدایمان را به آسمان فرستادیم

تا از فرشته ها ارمغان پاییز را بگیریم ...

و چه زیبا بود لحظه هایی که نگاهمان تلاقی عشق دو کبوتر را به یاد

می آورد...

تو با برگها به زمین آمدی و با نسیم صبحگاهان از خاطره ها زدوده

 شدی ...

و فقط در یاد و خاطره دو نرگس عاشق ثابت ماندی....

تو را دوست میدارم و تنها تو را چرا که هنوز به یاد تلاقی نگاه خسته ام

بر چشمان پر نیازت

می توانم زندگی کنم.

من عاشق بوی دستان گرمت هستم که در هر فضایی بوی بهار را

میدهد و عاشق آن نگاه

خسته ات که بوی نیاز گمشده را میدهد.

دوستم بدار تنها برای یک لحظه و تنها برای یک لحظه صدایم کن تا دنیای

 خوب افسانه هایم را

با ناقوس صدایت به آخرین پرواز نگاهت بسپارم ...

پاییز با تو از راه رسید ...

و پرنده های غریب آرزوهایمان چه آزادانه پر گشودند به سوی دستانت

چه غریب در پشت پنجره های غربت صدایمان را به آسمان فرستادیم

تا از فرشته ها ارمغان پاییز را بگیریم ...

و چه زیبا بود لحظه هایی که نگاهمان تلاقی عشق دو کبوتر را به یاد

می آورد...

تو با برگها به زمین آمدی و با نسیم صبحگاهان از خاطره ها زدوده

 شدی ...

و فقط در یاد و خاطره دو نرگس عاشق ثابت ماندی....

تو را دوست میدارم و تنها تو را چرا که هنوز به یاد تلاقی نگاه خسته ام

بر چشمان پر نیازت

می توانم زندگی کنم.

من عاشق بوی دستان گرمت هستم که در هر فضایی بوی بهار را

میدهد و عاشق آن نگاه

خسته ات که بوی نیاز گمشده را میدهد.

دوستم بدار تنها برای یک لحظه و تنها برای یک لحظه صدایم کن تا دنیای

 خوب افسانه هایم را

با ناقوس صدایت به آخرین پرواز نگاهت بسپارم ...

شانه هایت چه غریبانه می لرزد از ترس جدايی بود ....

شانه هایت چه غریبانه می لرزد از ترس جدايی بود ....

 و پرنده های غریب آرزوهایمان چه آزادانه پر گشودند به سوی دستانت

چه غریب در پشت پنجره های غربت صدایمان را به آسمان فرستادیم

تا از فرشته ها ارمغان پاییز را بگیریم ...

و چه زیبا بود لحظه هایی که نگاهمان تلاقی عشق دو کبوتر را به یاد

می آورد...

تو با برگها به زمین آمدی و با نسیم صبحگاهان از خاطره ها زدوده

 شدی ...

و فقط در یاد و خاطره دو نرگس عاشق ثابت ماندی....

تو را دوست میدارم و تنها تو را چرا که هنوز به یاد تلاقی نگاه خسته ام

بر چشمان پر نیازت

می توانم زندگی کنم.

من عاشق بوی دستان گرمت هستم که در هر فضایی بوی بهار را

میدهد و عاشق آن نگاه

خسته ات که بوی نیاز گمشده را میدهد.

دوستم بدار تنها برای یک لحظه و تنها برای یک لحظه صدایم کن تا دنیای

 خوب افسانه هایم را

با ناقوس صدایت به آخرین پرواز نگاهت بسپارم ...

پاییز با تو از راه رسید ...

و پرنده های غریب آرزوهایمان چه آزادانه پر گشودند به سوی دستانت

چه غریب در پشت پنجره های غربت صدایمان را به آسمان فرستادیم

تا از فرشته ها ارمغان پاییز را بگیریم ...

و چه زیبا بود لحظه هایی که نگاهمان تلاقی عشق دو کبوتر را به یاد

می آورد...

تو با برگها به زمین آمدی و با نسیم صبحگاهان از خاطره ها زدوده

 شدی ...

و فقط در یاد و خاطره دو نرگس عاشق ثابت ماندی....

تو را دوست میدارم و تنها تو را چرا که هنوز به یاد تلاقی نگاه خسته ام

بر چشمان پر نیازت

می توانم زندگی کنم.

من عاشق بوی دستان گرمت هستم که در هر فضایی بوی بهار را

میدهد و عاشق آن نگاه

خسته ات که بوی نیاز گمشده را میدهد.

دوستم بدار تنها برای یک لحظه و تنها برای یک لحظه صدایم کن تا دنیای

 خوب افسانه هایم را

با ناقوس صدایت به آخرین پرواز نگاهت بسپارم ...

شانه هایت چه غریبانه می لرزد از ترس جدايی بود ....