دل مـن يه روز به دريـــا زد و رفــت     پشـــــت پا به رســــم دنيــا زد و رفـت
پاشنه ي كفش فـــــرارو ور كشــــــيد     آســـــتين همــــت رو بـالا زد و رفـــت 
يه دفـــــعه بچه شد و تنگ غـــــروب    سنگ توی شيشه ي فــردا زد و رفــت
حيــــــوونی تــــــازگی آدم شــــده بود     به ســــــــرش هـــوای حوٌا زد و رفت
دفتر گذشــــته ها رو پــــاره كـــــــــرد    نامـــــه ي فـــــرداها رو تا زد و رفـت
زنــــــده ها خيلی براش كهــــنه بودن     خــودشــــــو تو مرده ها جا زد و رفـت
هـــــوای تازه دلش میخـــــواست ولی    آخـــــــرش تــــوی غــــبـارا زد و رفت
دنبال كليــــد خوشبختی می گشــــــــت    خودشـــــم قفلی رو قفلا زد و رفــــــت